Czy brać to dosłownie?
Zacznę od "stawiania strefy"! Tak jak postawili – tak stali. Jest to stwierdzenie
często dosłowne. "Trenerze , postawmy strefę – jesteśmy zmęczone". Wypowiedź
dziennikarza: mają tyle fauli – dlaczego nie stawiają strefy?
Strefą bronią wszyscy! Na turnieju 14-latek w Człuchowie jedna ze słabszych drużyn
"broniła" tak we wszystkich spotkaniach. W finałach Mistrzostw Polski juniorek starszych
w Gdyni większość zespołów ,przez większość czasu "stawiała" strefę! Jak to jest z tą strefą?
Kilkanaście miesięcy temu widziałem mecz AZS-u Gorzów w ekstraklasie. Bronili strefą
(nie stali) przez 40 min. Coś fantastycznego. Dla mnie strefa to drugi i dużo trudniejszy
sposób obrony. Uważam ,że trzeba być bardzo dobrze przygotowanym w obronie indywidualnej,
aby mieć sznsę, na dobrą grę obroną strefową. Od czasu do czasu staram się bronić w ten
sposób , aby zdezorganizować grę przeciwnika w ataku. Raz się udaje, innym razem – nie.
Każdy z trenerow ma swoją filozofię gry w obronie. Często obrona strefowa jest ważną
częścią tej filozofii. Niekiedy "postawienie" strefy pomaga nam w wygraniu zawodów. Potrafię
zrozumieć, jeżeli są to bardzo ważne spotkania. Natomiast, gdy to jest sposób na wygodne
życie – bo przeciwnik z tą "obroną" sobie nie poradzi to zaczynam mieć pewne wątpliwości.
Teraz o stronie silnej i słabej. Określenie "strona słaba" samo w sobie, wywołuje u graczy
poczucie lekkiego luzu. Bo ważniejszy jest nacisk na piłkę i po jej stronie odcinanie podań.
Krycie po stronie pilki jest bardzo klarowne. Musisz naciskać na zawodnika z piłką i należy
odcinać taktyczne podania po tej samej stronie. Dużo trudniej broni się po stronie bez piłki.
Musimy sobie odpowiedzieć na pytanie – co chcemy osiągnąć, z jakim zespołem i w jakim
czasie. Łatwo zadawać takie pytania – znacznie trudniej jest na nie odpowiedzieć.
Nikt nie ma patentu, na prawidłową odpowiedź!
Tytuł witryny 