Polska odpadła z dalszych gier ME!
Jesteśmy wszyscy marzycielami. Czasami nasze marzenia przekraczają granicę
rzeczywistości. Jako mlody trener – a bylo to w roku 1974 marzylem o zlocie dla
juniorek w mistrzostwach planowanych na 1979 r. Wyprzedzilem nawet trenera
siatkowki H Wagnera, który swoje marzenia o zlocie na Olimpiadzie oglosił zdecydowanie
później. On marzył o olimpijskim zlocie , ja tylko o mistrzostwie Polski. Jeden z rodziców
nazwal to po imieniu – facet jest chory! W 1976 (?) roku zloto zdobyli siatkarze, w 1979
koszykarki SZS AZS Koszalin (mecz finałowy wygrany różnicą 74 pkt – rekord absolutny!!!).
W tym roku na 2 lata przed ME, które odbedą się w Polsce też marzyliśmy o dobrym
wyniku na Łotwie – jak wyszlo wszyscy wiemy. Czy moglo być lepiej? Czy mamy „materiał”
ludzki pozwalający marzyć o czymś więcej?
Ja marząc o wyniku na 5 lat wcześniej wiedzialem , że muszę wykonać gigantyczną
pracę , polegającą na doprowadzenie techniki moich zawodniczek do szczytu ich możliwości.
Pięć miesięcy zgrupowań, 8 godzin treningu dziennie na finiszu przygotowań. Technika ,
technika – do bólu. Mama Marty Dobrowolskiej zwymiotowala na hali podczas treningu.
Posprzątala po sobie i dalej doskonaliła rzut. Z tej grupy treningowej sześć zawodniczek
gralo w kadrze kadetek i juniorek.
Jak jest dzisiaj? Jestem jedyną osobą w kraju , która w tym roku obejrzała wszystkie
turnieje finalowe w mlodzieżowych mistrzostwach Polski. Widzialem rownież wiele pólfinałow
i ćwierćfinałów. Wszędzie dominowała przewaga organizacji gry nad techniką i sprawnością.
Sporadycznie zespoły bronily obroną indywidualną. Dużo zawodniczek miało problemy ze
sprawnością ogólną (szczególnie z gibością i zwinnościa- zawodzila również szybkość).
Slaba obrona w grze 1 x 1 i wiele naiwnych fauli, zbyt wiele!
Czego mogliśmy oczekiwać od naszych seniorek – powielaly błędy naszej mlodzieży.
Dlaczego tak się dzieje? Trener Jacek Winnicki był zszokowany proporcją zespołów
broniacych strefą. Ile czasu musi poświęcić trener , aby tak doskonale atakować w meczu
taktycznie? Kosztem czego to robi? Gdzie sa zawodniczki klasy Grażyny Seweryn(Jaworskiej),
Malgorzaty Czerlonko (Wołujewicz), Haliny Kaluty. Malgorzaty Gliszczyńskiej (Kozery),
Malgorzaty Kujawy (Janowicz) czy Anny Jaskurzyńskiej?
Mamy wiele utalentowanych dziewczyn, mamy wielu doskonalych trenerów szkolących
młodzież. A więc gdzie jest problem, że brakuję nam wybitnych talentów? Musimy sami
sobie odpowiedzieć na to pytanie.
Co mógł więcej zrobic trener kadry narodowej? Zamienić Kowalską na Zielinską?
Można było zagrać te mistrzostwa zespołem mlodzieżowym, myśląc o kolejnych
Mistrzostwach Europy, które w roku 2011 odbęda się w Polsce. Tylko co o tym myślą
sympatycy koszykowki w kraju , co o tym myślą nasze sportowe wladze? Nie jest to
wszystko takie proste.
Kiedyś za czasow trenera Janusza Mroza byliśmy dwukrotnie drugim zespolem
w Europie – silniejszy był tylko ówczesny Zwiazek Radziecki. Kilka lat temu w Poznaniu
Iwona Jablońska ukończyla ME kadetek na 3 miejdscu.Bylo jeszcze srebro dziewczyn
Romana Skrzecza. Ile lat bedziemy czekać na kolejny sukces? Kiedy doczekamy się
gwiazd na skalę europejską?
Są to trudne pytania – tak trudne, jak dzisiaj chęci wygrania w Europie, z tym
potencjalem, jaki posiadamy obecnie. Stosunkowo latwo jest to zauważyć.
Zdecydowanie trudniej jest zmienić dzisiejszą rzeczywistość. Z mojej strony nie jest
to krytyka. Raczej próba sprowokowania dyskusji, a co za tym idzie, dokonania
pewnych zmian, które umieszczą naszą koszykówkę na na drodze naszych aspiracji!
Podczas tegorocznych finałów spotkalem wiele trenerskich talentów. Są to ludzie,
w większości fanatycy basketu i pracy. Musimy im pomóc w znalezieniu tej najlepszej
trenerskiej drogi. PZKosz prowadzi szkołę trenerów, odbywa sie wiele szkoleń. Może
powinniśmy staranniej dobierać wykladowców, aby pokazać trenerskim nadziejom
najlepszy kierunek , który jest nam dzisiaj najbardziej potrzebny.
Jeżeli kogoś urazilem – przepraszam!
Tytuł witryny 